Je hebt rivaliteiten en je hebt Wout van Aert en Mathieu van der Poel. Wat begon als een felle strijd in de modder is inmiddels uitgegroeid tot een jarenlange sportsoap waarin de twee elkaar overal tegenkomen — behalve misschien bij de bakker. Van jeugdwedstrijden in het veldrijden tot de grootste klassiekers op de weg, het lijkt alsof het lot deze twee altijd opnieuw tegenover elkaar zet. Maar wat maakt deze rivaliteit zo bijzonder? Volgens Van Aert is het simpel: “We zijn gewoon totaal verschillende mensen.”
Verschil in aanpak, verschil in resultaat
Van Aert en Van der Poel mogen dan vaak zij aan zij over de finishlijn komen, hoe ze daar terechtkomen verschilt nogal. Van Aert heeft een aanpak die je gerust Zwitsers kunt noemen: consistent, betrouwbaar en altijd op tijd. “Ik heb meer verspreide doelen gedurende het seizoen. Dat wil zeggen: ik probeer het hele jaar door vaak op mijn beste niveau te zijn. Ik koers ook graag in de grote ronden, waarvan ik niet zeker ben of Mathieu er zo van houdt.”
Van der Poel daarentegen is eerder het type dat opduikt als een zomerstorm: onverwachts en explosief. Hij gaf al vaker aan dat de Tour de France niet zijn favoriete speeltuin is, terwijl Van Aert daar juist enkele van zijn mooiste carrièrehoogtepunten beleefde. Misschien is het verschil wel simpel: de een wil het hele jaar winnen, de ander houdt vooral van het spektakel.
Meer dan alleen sport
Dat de rivaliteit tussen de twee geliefd is bij het publiek, is geen verrassing. Het zijn niet alleen hun prestaties, maar ook de manier waarop ze die bereiken. Waar Van Aert bekendstaat om zijn no-nonsense mentaliteit en zelden een slechte dag lijkt te hebben, is Van der Poel juist de man van de memorabele momenten. Denk aan zijn fenomenale overwinning in de Ronde van Vlaanderen in 2020 of zijn gouden sprint op de Olympische Spelen — oh wacht, dat was misschien iets minder memorabel.
Wat maakt het zo boeiend?
Het is niet alleen de strijd om de overwinning, maar vooral de persoonlijkheden erachter. “Kortom, ik denk dat deze opeenstapeling van dingen is wat mensen graag van ons zien. We zijn heel verschillend”, zegt Van Aert. En dat klopt. Of ze nu vechten om de winst in een grote klassieker of naast elkaar staan bij de start van een veldrit, de dynamiek tussen de twee blijft fascineren.
Toch voelt het nooit als een bittere rivaliteit. Ja, ze willen allebei winnen. Maar ze lijken ook te begrijpen dat de een zonder de ander niet hetzelfde zou zijn. Want wat is Batman zonder Joker, Federer zonder Nadal, of friet zonder mayonaise? Precies. En daarom blijft deze rivaliteit de geschiedenisboeken ingaan — zelfs als ze elkaar ooit écht bij de bakker tegenkomen.
Geef een reactie